Het voelde alsof de tijd vertraagde terwijl Aaron het nummer intoetste. Zijn glimlach, die zo zelfverzekerd en minachtend had geleken, begon langzaam te verdwijnen toen hij de eerste tonen van mijn vaders stem hoorde.

“Hallo?” klonk de kalme, diepe stem aan de andere kant van de lijn.

Aaron verstijfde. Hij had mijn vader nog nooit eerder aan de telefoon gehoord, maar hij wist meteen dat dit geen gesprek was om lichtzinnig mee om te gaan.

“Dit is Aaron Hayes,” begon hij aarzelend, zijn stem die normaal zo vol autoriteit klonk, nu onzeker. “Ik… ik bel namens Lauren…”

Mijn vader onderbrak hem onmiddellijk. “Aaron, ik ken Lauren goed genoeg om te weten dat je haar hebt gekwetst. Leg uit wat er is gebeurd.”

De kleur verdween uit Aaron’s gezicht. Hij wist dat hij geen excuses kon verzinnen die mijn vader zouden kalmeren. Eleanor stond naast hem en probeerde nog een verontschuldigende opmerking te maken, maar ze stopte abrupt toen ze de koelte en autoriteit in mijn vaders stem voelde.

“Ik… eh… ze viel… het was een ongeluk,” stamelde Aaron.

Lees verder op de volgende pagina