“Wie heb je meegenomen?” vroeg Evan opnieuw, deze keer zachter.

Het meisje keek langzaam naar de boodschappentas in haar armen.

Alsof ze bang was dat iemand hem van haar zou afpakken.

Toen vouwde ze voorzichtig de bovenkant van het papier open.

Binnenin lag een baby.

Niet ouder dan misschien acht maanden.

Ingewikkeld in een dunne blauwe deken, met rode wangetjes en kleine handjes die zich instinctief om de stof sloten. Hij sliep diep, alsof uitputting hem volledig had overgenomen.

Marla sloeg geschrokken een hand voor haar mond.

Evan voelde onmiddellijk adrenaline door zijn lichaam trekken.

Maar hij hield zijn stem rustig.

Lees verder op de volgende pagina