De keuken werd doodstil.
Zelfs de vriendinnen van mijn verloofde stopten met lachen.

Mijn zus stond langzaam op van de vloer. Haar handen trilden. Haar vingers waren rood van het schoonmaakmiddel.

Ik liep meteen naar haar toe.

“Lieverd… waar heb je het over?”

Ze keek eerst naar mijn verloofde.

Bang.

Dat alleen al maakte iets in mij kapot.

Mijn verloofde zette haar glas langzaam neer en probeerde nog te glimlachen.

“Schat, ze overdrijft—”

“Hou je mond,” zei ik zonder haar aan te kijken.

Dat had ik nog nooit tegen haar gezegd.

Ze verstijfde zichtbaar.

Mijn zus haalde bibberend adem.

“Een paar maanden geleden vond ik oude documenten van mama en papa op zolder,” fluisterde ze. “Ik wilde ze gewoon bekijken… foto’s en papieren en zo.”

Ik knikte voorzichtig.

“En?”

Tranen vulden haar ogen.

“Ik vond een brief.”

Mijn maag trok samen.

“Welke brief?”

Ze keek naar de grond.

Lees verder op de volgende pagina