Skip to content
Ryan probeerde onmiddellijk te glimlachen. Het soort glimlach dat hij altijd gebruikte wanneer hij zich uit een situatie probeerde te praten.
“Rechercheur, volgens mij is hier sprake van een vergissing.”
Rechercheur Hale keek niet eens naar hem.
Hij haalde een foto uit het dossier en legde die rustig op het kleine ziekenhuistafeltje naast mijn bed.
Een donkere sedan.
Beschadigde motorkap.
Gebarsten rechterkoplamp.
Mijn maag draaide om.
“De auto werd twee uur geleden gevonden in een parkeergarage drie straten van het ongeluk vandaan,” zei Hale kalm. “Achtergelaten. Geen melding gedaan. Geen ambulance gebeld.”
Ryan slikte zichtbaar.
Evan bleef stil naast de deur staan, maar ik kende mijn broer goed genoeg om te zien hoe dicht hij bij ontploffen stond.
Rechercheur Hale sloeg nog een pagina om.
“Het voertuig staat geregistreerd op Patricia Donovan.”
De naam van mijn schoonmoeder hing zwaar in de kamer.
Ryan reageerde te snel.