DEEL 2
Mijn handen trilden terwijl ik naar het handgeschreven briefje bleef staren.
“Als Rowan de waarheid ontdekt, zorg er dan voor dat hij nooit te weten komt wat er met de derde baby is gebeurd.”
De derde baby.
Die woorden bleven als een echo door mijn hoofd galmen.
Ik las de zin opnieuw.
En opnieuw.
Alsof de betekenis zou veranderen.
Maar dat gebeurde niet.
Er was een derde baby geweest.
Een kind waarvan ik nooit had geweten dat het bestond.
Een kind dat ergens in dit verhaal verborgen zat.
Mijn ademhaling werd zwaar.
De privédetective keek me zwijgend aan.
“Waarom heb ik dit nooit gezien?” vroeg ik uiteindelijk.
Hij keek weg.
“Het zat niet in het dossier dat naar uw advocaten werd gestuurd.”
“Waarom niet?”
De man zuchtte diep.
“Omdat iemand ervoor betaalde dat bepaalde documenten verdwenen.”
Ik wist het antwoord al voordat hij het uitsprak.
“Tessa.”
Hij knikte langzaam.
Mijn maag draaide om.
Bijna een jaar lang had ik geloofd dat Maren me had verraden.
Bijna een jaar lang had ik mezelf wijsgemaakt dat ik het slachtoffer was.
Maar nu begon ik te beseffen dat ik misschien degene was geweest die alles kapot had gemaakt.