Mijn moeder was de eerste die naar binnen stormde.

Haar designerkoffer botste tegen de deurpost terwijl ze met een rood gezicht de woonkamer binnenkwam.

“Wat hebben jullie gedaan?” schreeuwde ze.

Achter haar kwam mijn vader binnen, zijn telefoon stevig in zijn hand geklemd.

Caleb volgde zwijgend.

Opa bleef rustig in zijn schommelstoel zitten.

Het vuur knetterde zachtjes in de open haard.

“Goedenavond, Linda,” zei hij kalm.

Mijn moeder leek nog bozer te worden door zijn rustige toon.

“Onze kaarten werken niet meer!”

“Dat weet ik.”

“De bank heeft onze rekeningen bevroren!”

“Dat weet ik ook.”

Mijn vader gooide een stapel papieren op tafel.

“De politie onderzoekt mijn bedrijf!”

Opa keek naar de documenten.

“Dat weet ik eveneens.”

De stilte die volgde voelde zwaar.

Lees verder op de volgende pagina