Skip to content
De muziek voor de ceremonie was al begonnen toen Patricks vader terugkeerde naar de bruidssuite.
Iedereen dacht dat hij simpelweg iets was vergeten.
Niemand verwachtte wat er daarna gebeurde.
Hij liep rechtstreeks naar Vanessa.
Niet gehaast.
Niet boos.
Gewoon met de rustige vastberadenheid van iemand die een beslissing had genomen.
Vanessa glimlachte eerst nog voor de gasten om haar heen.
Maar die glimlach verdween onmiddellijk toen hij zijn jas opende.
Daaronder hield hij een kledinghoes vast.
Een witte kledinghoes.
En op de voorkant hing een kaartje met één naam.
Hazel.
De kamer werd stil.