Maar toen stuurde hij me een foto waardoor mijn handen begonnen te trillen.

Ik staarde naar het scherm.

De afbeelding toonde een vergeelde foto van tientallen jaren geleden. Het was duidelijk een oude afdruk die opnieuw was gefotografeerd.

Op de foto stonden twee jonge mensen naast elkaar op een houten steiger aan een meer.

De vrouw lachte naar de camera.

Zelfs op haar twintigste was ze onmiddellijk herkenbaar.

Het was mijn moeder.

Naast haar stond een jonge man met donker haar en een brede glimlach.

Ik kende hem niet.

Onder de foto stond slechts één zin:

“De man naast haar was mijn vader.”

Ik voelde mijn hart sneller slaan.

Mijn eerste gedachte was dat dit een nieuwe truc moest zijn.

Een slimme manier om vertrouwen te winnen.

Toch klopte er iets niet.

De foto zag er echt uit.

Te echt.

Ik typte onmiddellijk terug.

“Wat bedoel je?”

Zijn antwoord kwam bijna meteen.

Lees verder op de volgende pagina