Die avond zat ik in de stilte van mijn landhuis, omringd door het zachte licht van kristallen lampen en het geluid van mijn eigen ademhaling. Buiten schitterde de tuin onder de maan, maar binnen was het koud. Andrew’s stem, lachend en zelfvoldaan, bleef in mijn hoofd echoën. Ik had altijd gedacht dat ik hem kende. Nu voelde het alsof ik een vreemdeling naast me had getrouwd.

Marcus reed meteen naar het ziekenhuis zodra ik hem had gebeld. Zijn team was professioneel, precies zoals altijd, en binnen een uur had hij toegang tot Andrew’s financiële accounts. Tot mijn afschuw ontdekte ik hoeveel geld hij had overgeheveld: miljoenen van mijn familiebedrijf, beetje bij beetje, alsof het niets was. Alles zorgvuldig verstopt in buitenlandse rekeningen onder verschillende schuilnamen. Zijn plan was doordacht, gewiekst, en het was duidelijk dat hij geen moment van aarzeling had getoond.

Die nacht lag ik wakker, maar niet uit verdriet. Ik voelde iets wat ik lange tijd niet had gevoeld: een scherpe helderheid, een brandend gevoel van rechtvaardigheid. Isabella, de vrouw die altijd dacht dat liefde genoeg was, bestond niet meer. Alleen een vrouw die controle had, die zou handelen, bleef over.

De volgende ochtend arriveerde het juridische team dat ik had ingeschakeld. Onder leiding van advocaten die gespecialiseerd waren in fraude, ontrouw en zakelijke misdrijven, werd een tijdelijke blokkade op Andrew’s rekeningen ingesteld. Alle documenten werden veiliggesteld en kopieën verzegeld. Marcus zorgde ervoor dat niemand buiten ons team een spoor achterliet van onze acties.

Lees verder op de volgende pagina