Skip to content 
Geen angst.
Alleen waakzame hoop.
We praatten nog uren. Over triggers. Over communicatie. Over hoe we conflicten willen aanpakken. Het was niet romantisch op de klassieke manier. Maar het was echt.
En misschien is echte liefde niet de afwezigheid van een donker verleden.
Misschien is het de keuze om het niet te herhalen.
Toen we uiteindelijk het licht uit deden, voelde ik geen dreiging in de kamer. Geen schaduw van de jongen die me ooit pijn deed.
Alleen een man die zijn fouten onder ogen durfde te zien.
En een vrouw die sterk genoeg was geworden om niet meer bang te zijn voor haar eigen stem.
Onze huwelijksnacht begon met een bekentenis.
Maar hij eindigde met iets veel belangrijkers:
Gelijkwaardigheid.
En dat was een waarheid waar ik wél klaar voor was.