Skip to content 
Er werd opnieuw geklopt, dit keer iets harder. Mijn hart sloeg een slag over. De kinderen zaten aan de kleine tafel in de keuken en keken me met grote ogen aan.
“Wie is dat, mama?” fluisterde mijn jongste, Lina, terwijl ze haar pannenkoek vasthield.
“Ik weet het niet,” zei ik zacht, terwijl ik mijn handen aan een theedoek afveegde.
Door het kleine raam naast de deur zag ik drie mannen in nette pakken. Achter hen stonden de witte SUV’s nog steeds langs de straat geparkeerd. Onze buurt was rustig; zulke auto’s zag je hier bijna nooit.
Ik haalde diep adem en opende de deur op een kier.
“Goedemorgen, mevrouw,” zei de man vooraan vriendelijk. Hij was misschien rond de vijftig, met grijs haar en een rustige glimlach. “Bent u mevrouw Van Dijk?”
Ik knikte langzaam. “Ja… kan ik u helpen?”
Hij keek even naar de mannen achter hem en vervolgens weer naar mij.
“Wij zoeken een vrouw die gisteren een oudere dame heeft geholpen bij het winkelcentrum. U heeft haar eten gegeven.”
Mijn maag draaide om. Even dacht ik dat ik echt iets verkeerd had gedaan.
“Ja,” zei ik voorzichtig. “Ze had honger. Ik heb haar gewoon iets te eten gekocht.”
De man glimlachte breder, alsof hij precies dat antwoord verwachtte.
“Mag ik even binnenkomen? Het zal maar een paar minuten duren.”
Ik aarzelde. Mijn huis was klein, en eerlijk gezegd een beetje rommelig. Maar er was niets verdachts aan deze mannen. Uiteindelijk deed ik de deur verder open.
“Kom maar binnen.”
De kinderen keken nieuwsgierig op toen de mannen de woonkamer binnenkwamen. De oudste, Sam, probeerde stoer te doen maar ik zag dat hij net zo verbaasd was als ik.
De man stelde zichzelf voor.
“Mijn naam is meneer De Graaf. Dit zijn mijn collega’s.”
Hij keek rond in de kleine woonkamer. Zijn blik bleef even hangen bij de kindertekeningen op de muur en de stapel schoolboeken op tafel.
Toen haalde hij langzaam een klein envelopje uit zijn jas.
“De dame die u gisteren heeft geholpen, heeft ons gevraagd om u te vinden.”
Mijn hart begon opnieuw sneller te kloppen.
“Gaat het wel goed met haar?” vroeg ik meteen.