Ze staarde me aan, sprakeloos.

Marijke legde een hand op mijn schouder. “We hebben ook een voorstel. Je ouders wilden dat je zou studeren, toch?”

Ik knikte. “Psychologie. Dat was altijd mijn droom.”

“Het fonds kan je studie volledig dekken,” zei meneer Van Leeuwen. “Collegegeld, boeken, en een klein maandbudget. Niet luxueus, maar voldoende.”

Mijn ogen vulden zich met tranen. Niet van verdriet deze keer, maar van opluchting.

“Waarom wist ik hier niets van?” vroeg ik.

“Je ouders wilden je beschermen tegen zorgen,” antwoordde Marijke zacht. “Ze hoopten dat ze je dit zelf ooit konden vertellen.”

De woorden raakten me diep.

Dina draaide zich plotseling om en liep het huis weer binnen, zonder nog iets te zeggen. De deur viel harder dicht dan nodig was.

Ik keek naar mijn koffers op de stoep.

“Je hoeft nergens heen,” zei meneer Van Leeuwen vriendelijk.

Langzaam pakte ik mijn tassen weer op en liep terug naar binnen. Het voelde anders dan een uur geleden. Niet langer als een plek waar ik ongewenst was, maar als een huis dat me opnieuw omarmde.

In de woonkamer stond de televisie nog aan. Dina zat weer op de bank, maar dit keer zonder zelfverzekerde houding. Ze keek niet op toen ik binnenkwam.

Ik zette mijn koffers neer. “Ik blijf,” zei ik rustig.

Ze knikte kort, zonder me aan te kijken.

Later die dag zat ik aan de keukentafel met Marijke en meneer Van Leeuwen. Ze legden alles zorgvuldig uit. Documenten, handtekeningen, voorwaarden. Alles was legaal en duidelijk.

“Er is nog iets,” zei Marijke aarzelend. “Je moeder heeft me een brief gegeven. Voor jou. Ze vroeg me die alleen te overhandigen als het echt nodig was.”

Mijn hart sloeg over.

Ze haalde een envelop uit haar tas. Mijn naam stond erop, in het herkenbare handschrift van mijn moeder.

Mijn vingers trilden toen ik hem opende.

Lieve Rachel,
Als je deze brief leest, betekent dat dat wij er niet meer zijn om je te begeleiden. Maar weet dat wij altijd in je geloven. Dit huis is meer dan muren; het is een plek vol herinneringen en kracht. Laat niemand je het gevoel geven dat je minder waard bent. Jij bent sterker dan je denkt.
Liefde eindigt niet. Ze verandert alleen van vorm.
Mama.

Lees verder op de volgende pagina