Skip to content 
Maar er zat een clausule in.
Een slimme.
Gedurende dertig dagen na zijn overlijden mocht niemand van de familie weten hoe het testament exact was opgesteld. In die periode zou hun gedrag worden vastgelegd en geëvalueerd door een onafhankelijke executeur.
Oliver kende zijn familie.
En hij wilde dat ik hen ook écht zou zien.
De volgende ochtend werd ik wakker zonder marmeren vloeren onder mijn voeten. Geen personeel. Geen zilveren dienbladen.
Ik zette zelf koffie.
En ik voelde iets onverwachts: rust.
Mijn telefoon stond vol gemiste oproepen. Niet van Margaret. Niet van Edward.
Van onbekende nummers.
Journalisten.
Het nieuws over Olivers overlijden had de financiële wereld geschokt. Maar wat nog niet bekend was, was hoe de erfenis verdeeld zou worden.
En daar begon het spel.
Op dag drie ontving ik een bericht van Lydia.
“We moeten praten. Het is niet goed hoe dingen zijn gegaan.”
Geen excuses.
Geen verantwoordelijkheid.
Alleen strategie.
Ik antwoordde niet.
Op dag vijf stond Daniel voor het hotel. Met bloemen.
“Ik wist niet dat ze dit zouden doen,” zei hij zacht. “Je verdient beter.”
Misschien meende hij het.
Misschien niet.
Ik glimlachte beleefd. “Bedankt.”
Meer niet.
Elke interactie werd gedocumenteerd. Niet door mij persoonlijk – maar door het kantoor van de executeur, dat discreet observeerde hoe de familie zich opstelde tegenover mij in deze periode.
Oliver had het briljant opgezet.
Want geld onthult geen karakter.
Het vergroot het alleen uit.
Op dag tien organiseerde Margaret een familiemeeting in het landhuis.
Ik werd uitgenodigd.
Niet uit warmte.
Uit nieuwsgierigheid.
Ik verscheen in een eenvoudige donkerblauwe jurk. Geen juwelen. Geen zichtbaar teken van rijkdom.
Ze verwachtten een gebroken vrouw.
Ze kregen kalmte.
Margaret nam het woord.
“We willen dit netjes oplossen,” zei ze. “Oliver was… emotioneel beïnvloedbaar. We begrijpen dat er misschien tijdelijke beslissingen zijn genomen.”
Tijdelijke beslissingen.
Zoals een huwelijk van twaalf jaar.
Ik keek haar aan.
“Wat stelt u voor?” vroeg ik.
Edward schoof een map naar voren.
Een voorstel.