Ik draaide me naar Emily. “En jij? Wil je dat we iets regelen zodat je je echt thuis voelt?”
Ze knikte en glimlachte door haar tranen heen. “Ja, dat zou geweldig zijn.”
Die dag hebben we samen het logeerbed en de wieg opgezet, alles netjes ingericht, en Emily kreeg haar eigen plek. Linda hielp, zichtbaar opgelucht dat ze iets kon bijdragen op een positieve manier. Voor het eerst voelde het huis als een veilige plek voor mijn dochter en haar ongeboren kind.
Die avond, toen Emily haar nieuwe bed inspecteerde en ik haar zag glimlachen, voelde ik een diepe voldoening. Soms moet je streng zijn, een grens trekken, en een duidelijke boodschap overbrengen om te laten zien wat echt belangrijk is. En soms betekent dat gewoon dat je een doos vol zorg en aandacht neerzet, die alles zegt wat woorden niet kunnen uitdrukken.