Skip to content 
De overdracht
Drie maanden later was de scheiding officieel.
Curtis probeerde nog een juridische procedure te starten, maar zonder succes. De clausule was glashelder.
Het volledige vermogen werd overgedragen aan de nieuw opgerichte Arthur Foundation for Care & Compassion.
En ik werd benoemd tot voorzitter.
Toen ik het gebouw van de stichting voor het eerst binnenliep – een bescheiden kantoor dat we huurden in het centrum – voelde ik iets wat ik in lange tijd niet had gevoeld.
Rust.
Epiloog
Een jaar later financierde de stichting thuiszorgprogramma’s voor ouderen zonder familie. We ondersteunden mantelzorgers met trainingen en psychologische begeleiding. We investeerden in medische voorzieningen in kleinere gemeenschappen.
Niet groots en opzichtig.
Maar betekenisvol.
Op een middag ontving ik een brief.
Geen afzender.
Binnenin zat een krantenknipsel.
Curtis stond erop. Een foto bij een artikel over een mislukte investeringsdeal. Zijn “nieuwe leven” bleek minder stabiel dan hij had gedacht.
Ik voelde geen wrok.
Geen triomf.
Alleen afsluiting.
Hij had gedacht dat geld macht betekende.
Arthur had begrepen dat karakter meer waard was.
En ik?
Ik was geen last.
Ik was de vrouw die bleef toen het moeilijk werd.
En uiteindelijk bleek dat meer waard dan vijfenzeventig miljoen dollar.