Er werd ook aangekondigd dat herhaaldelijke schade aan privé-eigendom voortaan op kosten van de veroorzaker hersteld moest worden.
Geen namen genoemd.
Maar iedereen wist.
Julian reed wekenlang niet.
Toen de Lamborghini terugkwam, reed hij langzaam. Zó langzaam dat het bijna overdreven was. Hij nam de bocht ruim. Bleef keurig op asfalt.
Ik stond weer op mijn veranda.
Hij keek kort mijn kant op.
Geen glimlach. Geen uitdaging.
Alleen een kort knikje.
Ik knikte terug.
Het ging me nooit om wraak.
Het ging om grenzen.
Mijn gazon was nooit zomaar gras geweest. Het was herinnering. Zorg. Tijd.
En soms hoef je niet te schreeuwen om gehoord te worden.
Soms hoef je alleen maar de regels te volgen – preciezer dan degene die denken dat ze erboven staan.
Sindsdien is het stil in Maple Creek Estates.
Je hoort weer vogels in de ochtend.
De sproeitimer.
De wind tegen de veranda-reling.
En geen enkele Lamborghini die denkt dat rust onderhandelbaar is.