Skip to content 
Conrad besefte dat sommige geheimen misschien nooit volledig opgelost konden worden. Maar in plaats van te vluchten, koos hij ervoor om te observeren, te leren en te respecteren. Logan werd geen onderzoekscasus meer; hij werd een symbool van het onbekende, een herinnering dat de menselijke ervaring soms groter is dan wat we kunnen meten of verklaren.
De geruchten over kamer 614 bleven, maar nu met een ander perspectief. In plaats van angst, begon er voorzichtig respect te groeien. Het ziekenhuis en het personeel leerden omgaan met het onbekende, en hoewel de mysteries rondom Logan nooit volledig werden opgelost, bracht het een nieuwe manier van denken: open, nieuwsgierig en nederig tegenover de complexiteit van het leven.
En Conrad? Hij bleef elke nacht in de kamer, niet als een wetenschapper die bewijs zocht, maar als iemand die getuige was van iets buitengewoon – een les in geduld, begrip, en de mysterieuze kracht van menselijke verbondenheid.