Maar Mark ging verder.
“Wat echter ook in dit document staat, is dat al deze bezittingen gekoppeld zijn aan de volledige financiële verantwoordelijkheid voor Whitaker Consulting LLC.”
Er ging een korte stilte door de zaal.
Brian fronste.
“Ja… dat is mijn bedrijf.”
Mark keek hem recht aan.
“Niet meer.”
Brian verstijfde.
“Wat bedoel je?”
Mijn advocaat, Dana, schoof een tweede map naar voren.
“Zes maanden geleden,” zei ze rustig, “heeft Claire haar aandelen in het bedrijf formeel overgedragen.”
Brian knipperde.
“Dat kan niet.”
Dana tikte op het papier.
“De overdracht werd goedgekeurd toen jij het nieuwe contract tekende zonder het volledig te lezen.”
De rechter keek geïnteresseerd naar het dossier.
Brian’s gezicht werd langzaam rood.
“Waar heb je mijn aandelen dan heen gestuurd?” vroeg hij.
Ik haalde rustig adem.
“Niet weggegeven,” zei ik. “Alleen verplaatst.”
Dana sloeg de volgende pagina open.
“Whitaker Consulting LLC is momenteel volledig eigendom van een holdingmaatschappij.”
Brian keek naar de naam op het document.
Zijn gezicht werd wit.
“Dat… dat is onmogelijk.”
De rechter keek naar de pagina.
“De holdingmaatschappij heet Mason Future Trust,” las hij.
Er ging een zachte murmur door de zaal.
Brian keek van het document naar mij.
“Mason?” fluisterde hij.
Ik knikte langzaam.
“Onze zoon.”
Dana legde het rustig uit.
“De trust werd zes maanden geleden opgericht. Alle bedrijfsactiva zijn daarin ondergebracht.”
Brian keek naar zijn advocaat.
“Maar dat betekent dat ik—”
Mark onderbrak hem zacht.
“Dat betekent dat jij alleen nog de operationele verantwoordelijkheden hebt.”
Brian’s stem trilde.
“Verantwoordelijkheden?”
Dana keek hem kalm aan.
“Het bedrijf heeft momenteel drie grote leningen, twee investeringscontracten en een aantal lopende verplichtingen.”
De rechter bladerde door de papieren.
“Volgens dit document,” zei hij, “blijft meneer Whitaker persoonlijk aansprakelijk voor deze verplichtingen.”
Brian staarde naar het papier.
“Hoeveel…?” vroeg hij langzaam.
Dana antwoordde zonder aarzeling.