Aaron hield het doosje omhoog en keek me aan met grote, verwachtingsvolle ogen. Zijn kleine handen trilden een beetje van opwinding terwijl hij het deksel oplichtte. Binnenin lag een prachtig glimmend horloge, maar het was niet zomaar een horloge – het had een gravure die alleen voor hem een betekenis had. De letters vormden een boodschap die Bianca onmiddellijk deed stilstaan:

“Voor mijn kleine held – altijd trots op jou.”

Bianca’s lippen trilden, en haar ogen werden groot van verbazing. Ze had duidelijk niet verwacht dat er een persoonlijk cadeau van zoveel betekenis voor Aaron zou zijn. Paul keek geschokt, maar probeerde het te verbergen achter zijn gebruikelijke kille glimlach.

“Wat… wat is dit?” stamelde Bianca, haar stem bijna fluisterend.

Aaron keek haar aan, zijn verwarring langzaam plaatsmakend voor een glimlach van trots. “Het is voor mij! Mama zei dat het speciaal voor me was!”

Lees verder op de volgende pagina