Elena bleef in stilte zitten, haar gedachten een wirwar van verwarring en ongeloof. De woorden van Victor weerklonken in haar oren, maar ze begreep niet hoe dit mogelijk was. Hoe kon hij haar zo verraden, na alles wat ze samen hadden doorgemaakt? Hoe kon hij haar zomaar opgeven voor geld en macht?
Ze keek naar de envelop die voor haar lag. Het was een document dat haar wereld zou verwoesten, een scheiding die haar verwerpt als een niets. Maar in plaats van het direct te tekenen, keek ze naar haar pasgeboren zoon, de kleine Mason die rustig lag te slapen in de wieg naast haar bed. Zijn onschuldige gezichtje was het enige wat haar nog verbonden hield met de wereld van liefde en hoop.
“Waarom?” fluisterde ze, haar stem trillerig van emotie. “Waarom heb je me dit aangedaan, Victor?”
Victor keek haar eindelijk aan, maar zijn ogen waren hard, koud. Hij was iemand die zich had verloren in zijn verlangen naar rijkdom en macht. Alles wat hij ooit had beloofd, had hij nu verraden voor zijn eigen gewin. De man die ze had gehuwd was nu een vreemde voor haar.