Skip to content
“Dat doe ik ook niet.”
De ober kwam langs met een dienblad en zette nieuwe glazen wijn op tafel. Terwijl hij dat deed, knikte hij kort naar Maria.
“Goedenavond, mevrouw.”
Het was een kleine, respectvolle knik.
Lilia merkte het meteen op.
“Ken jij hem?” vroeg ze.
Maria antwoordde niet meteen.
“Ik kom hier wel vaker,” zei ze uiteindelijk.
Igor grinnikte.
“Ja natuurlijk,” zei hij. “Voor speciale gelegenheden.”
Op dat moment kwam de restaurantmanager naar hun tafel gelopen.
Hij droeg een donker pak en keek vriendelijk maar professioneel.
“Goedenavond,” zei hij.
De groep werd even stil. Lilia glimlachte meteen breed, alsof ze dacht dat er een compliment zou komen voor hun grote reservering.
Maar de manager keek rechtstreeks naar Maria.
“Mevrouw,” zei hij beleefd, “ik wilde even controleren of alles naar wens is.”
De tafel verstijfde.
Lilia keek verbaasd van de manager naar Maria.
“Alles is prima,” antwoordde Maria rustig.
“Dank u,” zei de manager. “Als u iets nodig heeft, laat het ons weten.”
Hij knikte opnieuw en liep weg.
Een paar seconden zei niemand iets.
Toen lachte Igor nerveus.
“Nou… dat was apart,” zei hij.
Lilia fronste.
“Waarom praat hij tegen jou alsof je een belangrijke gast bent?”
Maria haalde haar schouders op.
“Misschien omdat ik hier vaak kom.”
Maar Lilia was niet overtuigd.
“Hoe vaak kan iemand hier komen?” zei ze. “Dit restaurant is duur.”
Maria keek even naar de menukaart die op tafel lag.
“Ja,” zei ze. “Dat klopt.”
De spanning aan tafel begon te groeien.
Een jongen aan de andere kant van de tafel fluisterde:
“Volgens mij kost een diner hier bijna honderd euro.”
Igor keek opnieuw naar Maria.
“Dus… wat voor bedrijf zei je dat je had?”
Maria draaide haar glas langzaam rond.
“Ik zei niet dat ik het had,” antwoordde ze.
Lilia glimlachte triomfantelijk.
“Aha! Zie je wel.”
Maar Maria vervolgde kalm:
“Ik zei alleen dat ik er werk.”
“En wat doe je daar?” vroeg Igor.
Maria dacht even na.
“Strategie,” zei ze.
“Strategie?” herhaalde Lilia. “Dat klinkt vaag.”
Een paar mensen begonnen weer te lachen.
Maar toen kwam de manager opnieuw terug.
Deze keer had hij een map in zijn hand.
Hij stopte naast Maria.
“Excuseert u mij,” zei hij.
De hele tafel keek naar hem.
“Er is een klein probleem met een levering morgenochtend,” vervolgde hij. “Ik dacht dat u het misschien meteen wilde bekijken.”
Hij legde de map voorzichtig voor Maria neer.
Lilia’s ogen werden groot.
“Levering?” fluisterde ze.
Maria opende rustig de map.
Binnenin zaten documenten en plattegronden.
Ze keek er een paar seconden naar.
“Dit is voor de nieuwe vestiging?” vroeg ze.
De manager knikte.
“Ja, precies.”
Igor keek verward rond.
“Nieuwe vestiging van wat?”
De manager antwoordde automatisch:
“Van het restaurant.”