Viktor knielde naar haar toe en zei zacht: “Het is gevaarlijk om te verkopen wat je hebt voor zulke mensen. Je hebt meer dan je denkt, meisje. Jij en je moeder verdienen beter. Ik weet wie deze mannen zijn, en ik weet ook wie er achter ze zitten.”

Het meisje leek de betekenis van zijn woorden niet helemaal te begrijpen, maar ze voelde iets in zijn stem dat haar geruststelde.

“Kom met me mee,” zei Viktor. “We gaan voor je moeder zorgen.”

Samen gingen ze naar een restaurant in de buurt, waar Viktor zijn contacten had. Hij belde een vriend van hem die werkzaam was bij de lokale politie en legde de situatie uit. Terwijl Viktor sprak, keek het meisje met grote ogen om zich heen. Ze had nooit gedacht dat ze ooit zo’n plek zou betreden, een plek waar mensen met macht en invloed elkaar ontmoetten.

Een paar uur later zat het meisje samen met Viktor in zijn SUV. Ze waren onderweg naar haar huis, maar dit keer was het doel anders. Viktor had geregeld dat haar moeder medische zorg zou krijgen, en hij had het nodige geld voor hen achtergelaten. Het was niet veel, maar het zou hen in ieder geval een beetje vooruit helpen.

Toen ze aankwamen, liep het meisje snel naar binnen. Viktor volgde haar op een afstand, zodat hij de situatie goed kon inschatten. Wat hij zag, was hartverscheurend. De kamer was klein, zonder meubels, en overal lagen spullen die de mannen hadden meegenomen. Maar het meisje’s moeder lag daar, zwak maar in leven, op een oud matras op de grond.

Viktor liep langzaam naar haar toe en legde een hand op haar schouder. “Het gaat goed komen,” zei hij, “je dochter heeft alles gedaan om voor jou te zorgen. Jij hebt een sterke dochter.”

De vrouw opende haar ogen en keek naar haar dochter, die naast haar stond. “Wat heb je gedaan?” vroeg ze zacht. “Hoe ben je hier gekomen?”

Lees verder op de volgende pagina