Skip to content
Maar dit was anders.
Dit was persoonlijk.
Hij opende de deur.
“Catherine?” riep hij.
Geen antwoord.
Hij liep verder naar binnen, zijn ogen scannend. Alles leek normaal. De woonkamer was netjes. Geen teken van haast of paniek.
Tot hij stemmen hoorde.
Zacht. Gedempt.
Van boven.
Hij liep langzaam de trap op, elke stap gecontroleerd.
Bij de slaapkamerdeur bleef hij staan.
De stemmen werden duidelijker.
“…het moet vandaag gebeuren,” zei een man.
Trevor.
Daniel’s kaak spande zich aan.
“En Emma?” vroeg Catherine zacht.
“Ze weet niets,” antwoordde Trevor. “En zelfs als ze iets vermoedt, gelooft niemand een kind.”
Er viel een korte stilte.
Toen sprak Catherine opnieuw, haar stem breekbaar maar vastbesloten.
“En Daniel?”
Trevor zuchtte.
“Het zal eruitzien als een ongeluk. Gaslek. Jij bent niet eens thuis. Alles is al voorbereid.”
Daniel voelde hoe de woorden door hem heen sneden.
Gaslek.
Plotseling vielen de puzzelstukjes op hun plek.
De ventilatie.
De leidingen.
De kleine “aanpassingen” die Trevor had voorgesteld tijdens de laatste renovatie.
Zijn eigen huis.
Zijn eigen ontwerp.
Misbruikt.
Daniel duwde de deur open.
Beide draaiden zich geschrokken om.
“Dat gesprek wil ik wel even afmaken,” zei Daniel kalm.
Catherine’s gezicht werd lijkbleek.
“Daniel… je bent thuis?”
“Verrassing,” antwoordde hij.
Trevor herstelde zich sneller.
“Dit is niet wat het lijkt.”
Daniel keek hem strak aan.
“Dat is precies wat mensen zeggen wanneer het wél is wat het lijkt.”
Catherine zette een stap naar voren.
“Luister naar me—”
“Hoe lang?” onderbrak Daniel haar.
Ze zweeg.
“Hoe lang ben je dit al van plan?” vroeg hij opnieuw.
Haar ogen vulden zich met tranen.
“Ik wilde dit niet… zo laten lopen…”
Trevor rolde met zijn ogen.
“We hebben hier geen tijd voor.”
Hij deed een stap richting de kast—te snel.
“Blijven staan!” klonk plotseling een stem.
Rechercheur Reyes en twee agenten stormden de kamer binnen.
Trevor verstijfde.
Catherine sloeg haar hand voor haar mond.
“U bent aangehouden op verdenking van samenzwering en poging tot ernstige schade,” zei Reyes kalm.
Trevor probeerde nog iets te zeggen, maar Rick verscheen achter hem en blokkeerde elke uitweg.
“Niet doen,” zei Rick zacht.
Catherine keek naar Daniel, haar gezicht gebroken.
“Ik wilde alleen… weg.”