Emily voelde haar hart bijna stoppen toen ze het briefje las. Het was in Daniels bekende, haastige handschrift geschreven, met een paar krabbels eromheen:

“Ze is van mij. Ze verdient een kans. Vertel Emily als het zover is.”

Ze voelde een koude rilling over haar rug lopen. De woorden waren vaag, cryptisch… maar één ding werd haar glashelder: dit was geen gewone flirt of onschuldige emotionele uitwisseling tussen Daniel en Lisa. Er was iets veel ernstigers aan de hand. Iets wat haar hele gezin kon vernietigen.

Lisa keek weg, haar handen trillend. “Emily… ik had het je moeten vertellen,” fluisterde ze, maar het klonk meer als een schuldbekentenis dan als een uitleg.

“Vertellen?” Emily slikte haar woede weg en probeerde zich te concentreren. “Vertellen dat je… dat hij…?” Haar stem stokte. Het was onmogelijk om de woorden uit te spreken.

Lees verder op de volgende pagina