DEEL 2
Patrick stapte naar voren, zijn gezicht een mix van ongeloof en woede. “Wat heb je gedaan?” snauwde hij.
Ik glimlachte kalm, alsof alles wat hij deed slechts een toneelstukje was. “Ik heb alleen iets gedaan wat je had kunnen verwachten,” zei ik zacht. “Ik heb dit huis gekocht. Met mijn geld. En ik beslis wie er binnenkomt.”
Zijn ouders keken elkaar verbijsterd aan. Harold zette zijn pet af, zijn mond stond open. “Natalie… dit is jouw huis?” stamelde hij.
Ik knikte langzaam en wees naar de lege ruimtes. “Alles wat je ziet, alles hier, is van mij. De meubels, de kunst, de decoratie… nog niet geïnstalleerd, maar wel betaald. Alles.”
Melissa sloeg een hand voor haar mond. “Maar… Patrick zei…”
“Patrick zei veel dingen,” onderbrak ik haar, mijn stem stevig. “Maar nu zijn hier de feiten.”
Patrick voelde hoe de macht langzaam uit zijn handen gleed. Hij stapte naar de envelop, scheurde hem open en keek naar de documenten die ik erin had gedaan: alle bankafschriften, de notariële aankoopakte, en een gedetailleerd overzicht van de betalingen die ik had gedaan.
Zijn ogen werden groot. Zijn stem klonk hees. “Dit… dit kan niet…”