Skip to content
Toen hij binnenkwam, zag ik meteen dat hij er anders uitzag dan normaal. Zijn gezicht was gespannen, zijn ogen onrustig.
“Ben je gevolgd?” vroeg hij meteen.
“Wat? Nee,” zei ik verbaasd.
Hij sloot de voordeur en keek me recht aan.
“Vertel me precies wat er gebeurd is.”
Ik vertelde hem alles. Over Caroline, het briefje, en hoe Diane nog in de bank was toen ik wegging.
Toen ik klaar was, bleef Tyler een paar seconden stil.
“Het spijt me,” zei hij uiteindelijk.
Mijn maag draaide om.
“Waarvoor?”
Hij ging zitten en wreef met zijn handen over zijn gezicht.
“Mijn moeder… heeft waarschijnlijk iets geprobeerd waar jij niets van wist.”
“Wat bedoel je?”
Hij keek me aan.
“Die rekening op jouw naam,” zei hij langzaam. “Het was geen cadeau.”
De woorden voelden zwaar.
“Wat was het dan?”
“Een schild.”
Ik voelde een koude rilling over mijn rug.
“Een schild?”
Tyler knikte.
“Als er ooit vragen zouden komen over de verkoop van het bedrijf… zou alles officieel op jouw naam staan. Jij zou degene zijn die verantwoordelijk leek.”
Ik staarde hem aan.
“Je bedoelt… als er iets mis was met dat geld…”
Hij knikte opnieuw.
“…dan zouden ze mij beschuldigen.”
Hij sloot zijn ogen.
“Ja.”
De kamer werd stil.
Mijn moeder keek geschokt van de ene naar de andere.
“Maar waarom zou Diane zoiets doen?” vroeg ze.
Tyler zuchtte diep.
“Omdat de verkoop van Whitaker Global Freight… niet helemaal eenvoudig was.”
Mijn hart begon weer sneller te kloppen.
“Tyler…”
Hij keek naar de vloer.
“Er waren investeerders die snel geld wilden. Mijn vader en moeder wilden het bedrijf verkopen voordat er problemen ontstonden.”
“Wat voor problemen?”
“Onderzoeken. Financiële vragen. Dingen die nog niet duidelijk waren.”
Mijn hoofd tolde.
“En daarom wilden ze het geld op mijn naam zetten?”
Hij knikte langzaam.
“Jij hebt een perfecte reputatie. Geen schulden, geen rechtszaken, niets.”
Ik voelde woede in mijn borst opkomen.
“Dus jouw moeder wilde mij gebruiken.”
Hij keek me schuldig aan.
“Ik wist niet dat ze het vandaag zou doen.”