Het was alsof de tijd even stil had gestaan. Twintig paar ogen staarden naar de schalen die ik net op tafel had gezet. De gerechten zagen er niet uit als de luxe spreads die Dorothy altijd tentoonstelde in haar glossy sociale bijeenkomsten. Integendeel… het was eenvoudig, huiselijk, maar op een manier die kracht en humor uitstraalde.
In de eerste schaal lag een berg geroosterde groenten. Maar in plaats van de klassieke garnering, had ik de groenten in grappige vormen gesneden: sterren, hartjes, zelfs kleine gezichtjes van wortel en paprika. De gasten fronsten en keken elkaar vragend aan.
In de tweede schaal lag kip. Maar geen hele kip of dure stukken. Nee, ik had kleine drumsticks gemarineerd met een mengsel van kruiden dat ik bij elkaar had gezocht op de markt. Het rook heerlijk. Ik had het vlees goedkoop gehouden, maar het smaakte verrassend goed.