Ondertussen verzamelde ik informatie over hun financiële transacties. Alle betalingen, uitgaven en banktransfers die ik ooit had gedaan, die hun luxe levensstijl hadden gefinancierd, werden nu bewijsstukken van hun hebzucht. Terwijl ik door de dossiers ging, voelde ik een koude opwinding: elke fout die zij hadden gemaakt, elk spoor dat ze hadden achtergelaten, zou hun ondergang betekenen.

Op een druilerige ochtend belde een onbekend nummer.

“Brianna Dalton?” klonk een kalme stem aan de andere kant.

“Ja,” antwoordde ik voorzichtig.

“Dit is inspecteur Van Dijk van de financiële misdaad-eenheid. We hebben een tip ontvangen over mogelijke fraude en witwaspraktijken verbonden aan de Langston-familie. We zouden graag uw medewerking hebben.”

Mijn hart maakte een sprongetje. Dit was het begin van iets groters. Niet alleen mijn plan, maar de wet die zich klaarmaakte om de waarheid te onthullen.

Binnen enkele dagen werd het herenhuis, ooit mijn thuis en symbool van hun arrogantie, onderzocht. Elke transactie, elk contract, elke bankrekening werd door het team van Van Dijk gecontroleerd. Victor had gedacht dat hij onkwetsbaar was; hij had niet gerekend op de systematische precisie waarmee ik alles had gedocumenteerd.

Lees verder op de volgende pagina