Skip to content
“Wat is zijn naam?” vroeg hij toen.
Clara keek weer naar haar zoon.
“Ik heb erover nagedacht,” zei ze zacht. “Tijdens al die nachten dat ik alleen was.”
Ze streek met haar vinger over zijn wang.
“Mateo.”
Dr. Salazar knikte, zichtbaar geraakt. “Mateo… dat past bij hem.”
Een kleine glimlach verscheen op Clara’s gezicht.
De eerste dagen na de bevalling waren verwarrend.
Niet vanwege de zorg voor Mateo – daarin vond Clara verrassend snel haar ritme – maar vanwege de aanwezigheid van Dr. Salazar.
Hij kwam elke dag langs.
Soms met praktische dingen: luiers, babykleding, een betere draagtas.
Soms gewoon om even te kijken.
Hij drong zich nooit op.
Hij vroeg altijd eerst: “Mag ik binnenkomen?”
En elke keer dat Clara “ja” zei, voelde het iets minder vreemd.
Op de derde dag zat hij naast haar terwijl Mateo sliep.
“Mag ik iets vragen?” zei hij.
Clara knikte.
“Heb je… iets van Ethan gehoord? Sinds hij vertrok?”
Ze schudde haar hoofd. “Niets.”
Hij keek naar zijn handen. “Dat klinkt precies als hem.”
Geen woede.
Geen verdediging.
Alleen teleurstelling.
“Gaat u hem zoeken?” vroeg Clara.
Hij dacht even na. “Ja. Maar niet om hem te redden van zijn keuzes.” Hij keek haar aan. “Alleen om hem te laten weten wat hij heeft achtergelaten.”
Clara slikte.
Dat voelde eerlijk.
Een week later mocht Clara naar huis.
Of beter gezegd… naar haar kleine kamer.
Maar toen ze haar tas inpakte, stond Dr. Salazar in de deuropening.
“Ik heb een voorstel,” zei hij.
Ze keek hem vragend aan.
“Je hoeft geen beslissing vandaag te nemen,” vervolgde hij snel. “Maar ik heb een huis. Groot. Te groot voor één persoon.” Hij glimlachte zwak. “En ineens voelt het nog leger dan voorheen.”
Clara voelde haar hart sneller kloppen.
“Ik vraag niet dat je bij mij komt wonen,” zei hij meteen. “Niet als dat te veel is. Maar misschien… tijdelijk. Tot je op adem bent. Tot je een plan hebt.”
Ze keek naar Mateo.
Toen weer naar hem.
“Waarom doet u dit echt?” vroeg ze.
Hij antwoordde zonder aarzelen.
“Omdat dit de eerste keer in lange tijd is dat ik de kans heb om iets goed te doen… voordat het te laat is.”