David voelde zijn hart in zijn keel bonzen terwijl hij dichterbij sloop. Het grote huis leek verlaten, afgezien van het zachte geluid van kinderstemmen die door de ramen glipten. De blauwe deur glom in het ochtendlicht, uitnodigend en tegelijkertijd dreigend. Zijn dochter had hem precies beschreven wat hij nu zag. Alles voelde akelig vertrouwd en toch beangstigend.

Hij observeerde hoe Evelyn Lily naar binnen leidde. Lily keek over haar schouder en hun ogen ontmoetten elkaar. Haar blik smeekte om hulp. Zonder na te denken stapte David naar voren en op dat moment voelde hij een koude rilling over zijn rug lopen: hij was vastbesloten om te ontdekken wat daar binnen gebeurde.

Hij drukte zacht op de deurbel. Het geluid weerkaatste in de grote hal en een vrouw die hij nog nooit had gezien, opende de deur.

“Kan ik u helpen?” vroeg ze vriendelijk, maar er was iets onrustwekkends in haar stem, alsof ze meer wist dan ze toegaf.

“Mijn dochter…” begon David, maar ze onderbrak hem met een glimlach die zijn gevoel van dreiging nog versterkte.

Lees verder op de volgende pagina