Elliot tikte op zijn toetsenbord, zijn vingers snel en precies. Terwijl hij de gegevens doorzocht, voelde Avery een mix van adrenaline en zenuwen door haar lichaam stromen. Dit was het moment waarop ze drie jaar geheimen en bedrog zou omzetten in iets dat ze volledig in eigen handen had.
“Oké,” zei Elliot na twintig minuten stilte, “ik heb Savannah’s sociale media-profielen, creditcards, bankrekeningen, en zelfs een paar openstaande leningen gevonden. Ze heeft weinig te verbergen, maar ze is goed in het wissen van digitale sporen.”
Avery nam een diepe adem. “Perfect. Noteer alles. Ik wil niets missen. Als Adrian dacht dat hij slim was, gaat hij zich rot schrikken.”
Elliot knikte, zijn gezicht strak van concentratie. “En Adrian zelf? Zijn recente aankopen, zakelijke transacties, zelfs zijn privéberichten via zakelijke e-mail?”
Avery glimlachte even kil. “Precies. We moeten weten waar hij kwetsbaar is. Niet om hem te ruïneren, Elliot. Maar om hem te stoppen voordat hij ons alles afneemt.”
Ze liep naar het raam, keek naar de straten van Seattle en voelde de kou van de avond in haar gezicht. Daarbuiten leek alles normaal, maar in haar leven draaide alles om één simpele waarheid: Adrian dacht dat hij de baas was. Hij had geen idee dat de vrouw die hij verachtte, nu een plan smeedde dat hem volledig zou verrassen.