Linda’s handen trilden zo erg dat niemand meteen begreep wat er aan de hand was. De kamer was vol familieleden: mijn moeder, twee ooms, mijn neven en nichten. Iedereen stond rond de salontafel waar het pakketje net was geopend.

De brief lag op de grond.

Mijn moeder bukte zich en pakte hem op.

“Wat staat er?” vroeg mijn oom Peter.

Mijn moeder begon langzaam te lezen.

“Lieve Linda,” las ze hardop.

Linda sloeg haar handen voor haar gezicht.

Maar het was te laat. Iedereen luisterde.

“Als je deze brief leest, betekent het dat je waarschijnlijk iets hebt gedaan waarvan ik hoopte dat je het nooit zou doen.”

De kamer werd muisstil.

Mijn moeder keek even op, alsof ze wilde controleren of ze wel verder moest lezen.

Maar niemand zei iets.

Dus ging ze verder.

“Mijn ring heeft voor onze familie altijd een symbolische waarde gehad. Niet vanwege de diamant, maar vanwege wat hij vertegenwoordigt: vertrouwen, eerlijkheid en respect.”

Linda’s schouders begonnen te schokken.

“Ik weet dat jij altijd een bijzondere interesse had in deze ring,” las mijn moeder verder. “En daarom heb ik lang nagedacht over wat er met hem moest gebeuren.”

Mijn oom Peter fronste.

“Wat bedoelt ze?” mompelde hij.

Lees verder op de volgende pagina