Skip to content 
Mijn vader pakte haar hand.
“Het was een lange dag,” zei hij vriendelijk. “Nieuwe stappen zijn soms spannend.”
Mijn zus tikte zachtjes tegen mijn arm.
“Misschien moeten we ze weer wat privacy geven,” fluisterde ze.
Ik knikte.
“Welterusten, papa,” zei ik terwijl we naar de deur liepen.
“Welterusten,” antwoordde hij.
Toen we de deur sloten, keken mijn zus en ik elkaar aan in de gang.
“Dat was… onverwacht,” zei ze.
Ik glimlachte een beetje.
“Maar ook wel mooi.”
De volgende ochtend werd het huis gevuld met de geur van koffie en vers brood.
Toen ik de keuken binnenliep, zag ik Larissa al aan tafel zitten. Ze droeg een eenvoudige blauwe blouse en had haar haar los over haar schouders.
Mijn vader stond bij het fornuis en maakte roerei.
Dat was altijd het teken dat hij gelukkig was. Hij kookte alleen wanneer hij zich goed voelde.
“Goedemorgen,” zei hij vrolijk.
Mijn zus kwam ook binnen en ging zitten.
Er hing een lichte, rustige sfeer in de kamer.
Larissa keek even naar ons.
“Ik wil jullie iets zeggen,” begon ze voorzichtig.
We luisterden aandachtig.
“Gisteren was een grote dag voor mij,” zei ze. “Niet alleen omdat ik trouwde… maar ook omdat ik ineens deel werd van een familie met zoveel geschiedenis.”
Ze keek naar mijn vader.
“En ik wil dat jullie weten dat ik dat respecteer.”
Mijn zus glimlachte vriendelijk.
“Dat weten we,” zei ze.
Mijn vader zette de borden op tafel.
“En nu,” zei hij, “gaan we ontbijten voordat alles koud wordt.”