De stilte aan tafel werd zo zwaar dat zelfs het bestek niet meer klonk.

Beatrice leunde iets naar voren, haar glimlach verdwenen alsof iemand hem van haar gezicht had gewist.

“Chloe…” zei Ryan zacht, waarschuwend. Niet boos. Niet steunend. Alleen… bang voor wat er ging gebeuren.

Maar ik keek niet naar hem.

Ik keek naar Beatrice.

“Je zei net dat ik niet mee mag omdat ik geen manieren heb,” zei ik rustig. “Ik vraag me af hoe je dat precies hebt vastgesteld.”

Amber rolde met haar ogen. “Oh, kom op. Dit is weer zo’n toneelstukje van haar.”

Maar mijn vader aan de telefoon hoorde alles.

“Chloe,” zei hij opnieuw, zijn stem nu alerter. “Wat is er aan de hand met de reserveringen?”

Ik haalde adem.

“Kun je controleren of er drie suites op naam van de familie Harlow staan voor de Azure Crown cruise, vertrek zaterdag Port Meridian?”

Er volgde een korte stilte.