Die nacht zat ik in de kleine berging in de tuin, op een opklapbed dat duidelijk meer als straf dan als slaapplaats bedoeld was.

Door het dunne raam zag ik nog steeds licht branden in mijn huis. Gelach, muziek, het geluid van glazen die tegen elkaar tikten. Alsof ik niet eens bestond.

Ik opende mijn laptop.

En toen begon ik niet met emotie.

Maar met feiten.

Mijn naam: Allison Carter.
Mijn bezit: Carter Residence Trust.
Mijn bedrijf: Carter Cyber Defense Solutions.
En het huis waar zij zich nu in hadden geïnstalleerd alsof het een vakantiehuis was… stond volledig op mijn naam, zonder enige gedeelde eigendom.

Trevor had nooit iets gekocht.

Lees verder op de volgende pagina