Skip to content
Mijn moeder verbrak de verbinding zonder nog iets te zeggen.
Ik bleef een paar seconden naar het scherm kijken voordat ik op de naam drukte.
Mercer.
Na twee keer overgaan werd er opgenomen.
“Elise?”
Zijn stem klonk precies zoals ik hem me herinnerde: kalm, beheerst en gevaarlijk goed geïnformeerd.
“Het is tijd,” zei ik.
Een korte stilte volgde.
“Ben je zeker?”
Ik keek opnieuw naar de foto van mijn verwoeste jurk.
Aan alle jaren waarin ik mijn mond had gehouden.
Aan alle keren dat mijn gevoelens minder belangrijk waren geweest dan die van Camille.
“Ja,” antwoordde ik. “Ik ben zeker.”
Mercer zuchtte zacht.
“Dan zie ik je over een uur.”
De lijn werd verbroken.
Nora keek me aan.
“Wie is Mercer precies?”