Skip to content
De regen tikte tegen de ramen terwijl iedereen in de gang zwijgend naar de stalen doos keek.
Mijn hart bonsde in mijn borst.
“Waarom vroeg u wie wist dat ik hier was?” vroeg ik aan de agent.
Hij keek naar zijn collega voordat hij antwoordde.
“Omdat deze doos niet zomaar verborgen was. De constructie eromheen was professioneel gemaakt. Alsof iemand absoluut niet wilde dat ze ooit gevonden werd.”
Frank slikte.
“Toen we de muur openmaakten, vonden we eerst een tweede laag hout. Daarachter zat een metalen plaat.”
De agent knikte.
“Dat zie je niet vaak in particuliere woningen.”
Ik keek opnieuw naar mijn initialen op het deksel.
E.H.
Eleanor Harper.