Ze lachte omdat ze dacht dat ik een grapje maakte.

Ik niet.

Tegen die tijd had ik geleerd dat de meeste mensen in een bedrijf alleen zien wat direct voor hen staat. Ze zien de vergaderruimtes, de dashboards, de kwartaalcijfers en de presentaties met kleurrijke grafieken. Ze zien zelden de mensen die de chaos opvangen voordat die zichtbaar wordt.

Vrijdagmiddag om 15:00 uur kreeg ik een uitnodiging voor een vergadering.

Onderwerp: Organisatorische Herstructurering.

Duur: 30 minuten.

Aanwezigen: Gavin Pierce, HR en ik.

Twintig jaar ervaring had me geleerd wat dat betekende.

Niemand plant een positieve verrassing op vrijdagmiddag.

Toch bleef ik rustig.

Ik werkte mijn e-mails af.

Controleerde een leverancierscontract.

Loste een probleem op met een factuur die anders maandag een juridische discussie had veroorzaakt.

En precies om 14:58 liep ik de vergaderruimte binnen.

Gavin zat al klaar.

Naast hem zat Jenna van HR met een map voor zich.

Dezelfde glimlach.

Dezelfde zorgvuldig ingestudeerde vriendelijkheid.

Lees verder op de volgende pagina