DEEL 2: De stem achter de deur

“Lily.”

Michaels stem bleef kalm.

“Ik weet dat je daar bent.”

Ik hield Ethan steviger vast.

Zijn ademhaling was nog steeds zwak, maar hij was bij bewustzijn. Zijn ogen waren half geopend terwijl hij naar de deur staarde.

“Praat niet,” fluisterde ik.

Buiten bleef het enkele seconden stil.

Toen klonk opnieuw de stem van de vrouw.

“Michael, we moeten weg. Dit loopt uit de hand.”

“Niet zonder de documenten.”

Documenten?

Mijn hart sloeg een slag over.

Ik dacht terug aan de afgelopen maanden.

Michael was steeds geheimzinniger geworden. Telefoongesprekken die stopten zodra ik de kamer binnenkwam. Zakenreizen die op het laatste moment werden aangekondigd. Onverklaarbare spanning wanneer de post arriveerde.

Lees verder op de volgende pagina