Julian bleef nog lang staan nadat Mara en de tweeling uit zicht waren verdwenen.

De geluiden van het winkelcentrum keerden langzaam terug.

Lachende kinderen.

Rinkelende telefoons.

Verkopers die klanten begroetten.

Maar voor Julian voelde alles anders.

Alsof iemand een deur had geopend naar een leven dat hij nooit had geleefd.

“Sir?” vroeg zijn assistent voorzichtig.

Julian reageerde niet meteen.

Zijn blik bleef gericht op de plek waar Mara was verdwenen.

“Annuleer mijn afspraken voor vandaag.”

“Maar u heeft de vergadering met de investeerders…”

“Annuleer alles.”

Voor het eerst in jaren klonk zijn stem niet als die van een man die volledige controle had.

Die avond zat Julian alleen in zijn penthouse.

De skyline van Manhattan schitterde achter de ramen.

Lees verder op de volgende pagina