“…Bij elke zin begon mijn hart harder te kloppen.

“Papa en oom Jim waren in onze kamer toen jij bij de spa was,” zei Lily. “Ze deden de deur op slot.”

Ik voelde een koude rilling langs mijn rug lopen.

“En toen?” vroeg ik voorzichtig.

Lily haalde haar schouders op.

“Toen hebben ze heel veel dozen op het bed gelegd. Papa zei dat het een verrassing was.”

Ik knipperde verbaasd.

“Dozen?”

“Ja. Grote dozen. En kleine dozen. En ze zeiden dat ik niets mocht vertellen omdat jij anders te vroeg zou weten wat er ging gebeuren.”

Mijn hartslag vertraagde een beetje.

Dat was niet waar ik bang voor was geweest.

Maar toch bleef er iets vreemds knagen.

“Heb je nog iets gezien?”

“Papa had papieren. En oom Jim had zijn laptop. Ze praatten heel serieus.”

Ze keek naar Bruce en Jim, die nog steeds aan het water stonden.

“Papa zei dat het de belangrijkste verrassing ooit was.”

Ik glimlachte naar haar.

“Bedankt dat je het verteld hebt, schat.”

Lily rende meteen terug naar het zand alsof er niets bijzonders was gebeurd.

Maar ik bleef zitten.

Waarom zou Bruce zo geheimzinnig doen?

En waarom zou mijn broer erbij betrokken zijn?

Die avond tijdens het diner gedroegen Bruce en Jim zich normaal.

Misschien zelfs té normaal.

Ze lachten om elkaars grappen.

Praatten over sport.

Vroegen Lily naar haar zandkasteel.

Maar telkens wanneer ik een vraag stelde over wat ze die middag hadden gedaan, wisselden ze een blik uit.

Een korte blik.

Lees verder op de volgende pagina