De limousine reed de oprijlaan op. Ik voelde de spanning in mijn schouders toen ik uitstapte, mijn hakken klikten over de marmeren vloer van de club. Ryan greep mijn hand, stralend alsof hij de wereld aan zijn voeten had. Maar ik voelde niets dan koude berekening. Mijn hand voelde zwaar in de zijne, alsof ik een geheime last droeg.

Binnen wachtte Diane al, in een glanzende, rode jurk die haar leeftijd deed vergeten. Ze omhelsde Ryan alsof hij het geschenk van haar leven was, en glimlachte naar mij alsof ik een stille figurant was in hun zorgvuldig opgebouwde toneelstuk. Het geroezemoes van de gasten vulde de ruimte, champagneglazen klingelden, en de geur van oesters en parfum hing zwaar in de lucht. Iedereen leek gelukkig. Iedereen, behalve ik.

Ik legde mijn clutch op de marmeren balie en voelde de muizenval in mijn hand. Koud staal tegen mijn huid. Het was een symbool. Een waarschuwing. Een herinnering dat ik mijn grenzen had bereikt. Ryan had geen idee dat ik de pas thuis had gelaten. De hele avond zou ik hem laten dansen op mijn stille dreiging.

“Darling, Sophie, doe eens normaal,” zei Ryan, toen ik een moment stilstond, kijkend naar de gasten die me niet zagen staan. Zijn glimlach was die van een man die denkt dat alles perfect is. Maar deze keer zou ik hem niet redden.

Het feest begon zoals altijd. Diane maakte zichzelf het middelpunt, vertelde verhalen die ik al duizend keer had gehoord, en liet Ryan glimmen als een trotse zoon. Ik nam plaats naast haar, glimlachte beleefd en knikte. Mijn vingers krulden zich om de muizenval in mijn tas, alsof hij mijn geheime wapen was, mijn symbool van macht die ik al die jaren had opgepot.

Lees verder op de volgende pagina