Sofia leunde achterover in haar hotelstoel en nam een slok van haar espresso. Haar hartslag was verrassend rustig, alsof de storm die ze zojuist had ontketend, haar juist energie gaf. Ze had jarenlang stilletjes alle betalingen gedaan, alle rekeningen bijgehouden, terwijl Javier en zijn minnares Laura dachten dat ze nog steeds alles beheerste. Nu was de situatie compleet omgedraaid.

Ze nam haar telefoon en opende de bankapp. Het saldo was gezond. Alle rekeningen die op Javier stonden, waren overgezet of afgesloten. Haar advocaten hadden alle juridische documenten netjes afgerond. Haar vader, die al jaren haar financiële strategie had ondersteund, had een aparte notariële verklaring opgesteld waardoor alles waterdicht was.

‘Ze hebben zichzelf onderschat,’ fluisterde ze zachtjes. Een glimlach speelde rond haar lippen. Ze dacht aan de manier waarop Javier’s gezicht bleek zou worden als hij besefte dat hij niet eens meer toegang had tot het landhuis waar hij dacht dat hij nog steeds heer en meester was.

De volgende ochtend stapte ze uit de taxi voor het kantoor van haar advocaten. Haar pumps klikten op het marmeren vloer. Ze werd begroet door James van Loon, haar belangrijkste adviseur, een man van middelbare leeftijd met een strakke das en een koelbloedige blik.

“Alles geregeld?” vroeg hij.

“Alles,” zei Sofia. “Ze weten niets. Ik wil dat dat zo blijft totdat ik besluit het ze te vertellen.”

Van Loon knikte. “Uw strategie werkt perfect. De verkoop van het landhuis heeft veel aandacht getrokken in de vastgoedsector, maar niemand weet dat u de transactie volledig zelf heeft afgehandeld. Javier dacht dat hij alles onder controle had. Nu is het volledig uit zijn handen.”

Sofia glimlachte. “Dat is pas het begin. Laura en hij denken dat hun huwelijk hen veiligheid biedt. Ze beseffen niet dat alles wat ze dachten te hebben, illusie is.”

Lees verder op de volgende pagina