Skip to content 
Vandaag draag ik nog steeds een ketting met een kleine hanger: een dubbele ster, één voor Lily, één voor Noah. Het herinnert me aan wat ik heb verloren, maar ook aan wat ik heb teruggevonden: mezelf.
Ik weet dat sommige dagen zwaar zullen blijven, dat sommige nachten gevuld zijn met herinneringen en tranen. Maar ik weet ook dat ik sterker ben dan ooit tevoren, dat ik kan overleven, dat ik kan liefhebben, dat ik kan leven.
De begrafenis zal altijd een litteken in mijn leven zijn, maar het is geen wond die me volledig definieert. Het is een herinnering aan een strijd die ik heb doorstaan, een strijd die me heeft geleerd dat zelfs in de meest duistere tijden, er licht kan zijn – licht dat uit jezelf komt.
En terwijl ik uit het raam van mijn appartement kijk, zie ik de zon langzaam ondergaan. Een nieuwe dag komt, een nieuwe kans. Voor Lily, voor Noah, voor mij.
Het verhaal van verlies, woede, en uiteindelijk kracht, zal altijd bij me blijven. Maar nu weet ik dat niemand ooit meer de controle over mijn leven zal hebben. Ik ben de auteur van mijn eigen verhaal, en dat verhaal gaat verder – sterk, onafhankelijk, en onverwoestbaar.