De stilte voor de deur van het huis voelde zwaarder dan al hun koffers samen.

Ethan stond nog steeds te staren naar het digitale slot, alsof hij door blijven kijken het systeem weer zou laten verdwijnen. Ashley hield haar shoppingtassen vast, maar haar handen waren niet meer zo zeker als in Miami. En Linda… Linda had haar kin iets omhoog, alsof arrogantie nog steeds genoeg zou zijn om deuren te openen.

Maar dit was geen arrogantie-wereld meer.

Dit was mijn wereld.

Binnen.

Ik zat boven in de babykamer, mijn zoon slapend in mijn armen. Zijn kleine ademhaling was het enige dat de kamer vulde. De geur van lotion, zachte dekens en iets nieuws—iets dat nog niet was aangeraakt door hun handen.

Mijn telefoon lag naast me.

Hannah had me al drie keer geappt:

Lees verder op de volgende pagina