De archiefkast stond nog precies zoals Blake hem altijd liet: keurig, gesloten, alsof chaos iets was dat alleen andere mensen trof.

Maar toen ik de bovenste lade opentrok, voelde ik meteen dat er iets anders was.

Niet leeg.

Niet rommelig.

Gecorrigeerd.

Alsof iemand zorgvuldig door mijn leven had gesneden en alleen had laten liggen wat handig was.

Ik ging op mijn hurken zitten en haalde de map eruit met het label “Huiszaken – privé”.

Evelyn’s stem klonk nog steeds in mijn achterhoofd vanuit de gang, gedempt door de deur en de beveiligingsmededelingen.

“Dit is mijn huis!”

Maar papier liegt niet.

En mensen doen dat wel.

Ik sloeg de map open.

De eerste pagina deed niets.

De tweede ook niet.

Tot ik bij een document kwam dat mijn adem net iets korter maakte.

Een huurcontract.

Niet voor een appartement.

Voor mijn appartement.

Ondertekend.

Door Blake Bennett.

En mede-ondertekend door Evelyn Whitmore.

Ik staarde ernaar.

Even dacht ik dat ik het verkeerd las.

Toen las ik het opnieuw.

Huurder: Blake Bennett.

Eigenaar: Bennett Properties LLC.

Lees verder op de volgende pagina