Het scherm achter de dominee flikkerde één keer, twee keer, en stabiliseerde zich met een scherp blauw licht dat door de kerk sneed als een mes.
Eerst was er niets.
Dan een mapnaam.
“WHITMORE — INTERNAL / BOARD MATERIAL”
Er ging een onrustige beweging door de zaal.
Caleb verstijfde.
Evelyn Whitmore stopte met ademen.
Ik keek niet naar hen. Ik keek naar het scherm.
En ik wachtte.
De eerste video begon.
Het was geen romantische herinnering.
Het was een vergaderzaal.
Glazen tafel.