Skip to content
De volgende ochtend stond Lena al voor zonsopgang in de keuken.
De geur van versgebakken biscuits, gebraden kip, romige grits en zoete kaneelbroodjes vulde het enorme huis. Alles stond perfect opgesteld op de lange eikenhouten tafel. Het zilveren bestek glansde alsof het net uit een luxe hotel kwam.
Niemand zou vermoeden dat Lena nauwelijks had geslapen.
Ze bewoog rustig door de keuken, haar gezicht kalm, haar gedachten scherp.
Precies om acht uur liep Marcus de eetkamer binnen.
Hij trok zijn stropdas recht en keek tevreden naar de tafel.
“Zie je wel?” zei hij terwijl hij ging zitten. “Ik wist dat je uiteindelijk zou begrijpen hoe een huwelijk werkt.”
Lena schonk koffie in zonder iets te zeggen.
Even later verscheen Celeste.
“Dit ziet er eindelijk fatsoenlijk uit,” merkte ze op terwijl ze haar stoel aanschoof. “Misschien leer je toch nog iets.”
Lena glimlachte beleefd.
Marcus pakte een servet en keek tevreden rond.
“Dat is een goede vrouw,” zei hij trots.