Ik bleef naar de foto op mijn telefoon staren.

Mijn eigen handtekening.

Perfect nagemaakt.

Of misschien helemaal niet nagemaakt.

Mijn hoofd bonsde terwijl ik probeerde te begrijpen wat ik zag.

Het document op de foto droeg het logo van mijn bedrijf.

Onderaan stond mijn naam.

Daarboven een machtiging die Hannah toegang gaf tot verschillende financiële rekeningen en zakelijke dossiers.

Ik herinnerde me niet dat ik ooit zoiets had ondertekend.

Maar ergens diep vanbinnen begon een ongemakkelijk gevoel te groeien.

De laatste twee jaar had ik tientallen documenten per week ondertekend.

Contracten.

Investeringsvoorstellen.

Belastingpapieren.

Volmachten.

Vaak zonder ze volledig te lezen.

Omdat ik vertrouwde op de mensen om mij heen.

Omdat ik dacht dat succes betekende dat anderen de details afhandelden.

Misschien had Hannah daar gebruik van gemaakt.

Of misschien had ze eenvoudigweg beter opgelet dan ik.

Die nacht sliep ik nauwelijks.

Lees verder op de volgende pagina