DEEL 2 — Het telefoontje dat alles veranderde

De regen werd harder terwijl ik bij de stoeprand bleef staan.

Ivy bewoog zachtjes in mijn armen, haar ademhaling gelijkmatig, bijna geruststellend. Het contrast met wat er in mij omging kon niet groter zijn.

Mijn telefoon trilde opnieuw.

Jennifer.

“Ze zijn al begonnen met een juridisch spoeddossier,” zei ze meteen toen ik opnam. “Brent heeft geprobeerd zich als mede-eigenaar te laten registreren bij de beheerder van het landgoed.”

Ik sloot mijn ogen.

“Natuurlijk heeft hij dat geprobeerd.”

“Maar hij staat nergens op de akte. Hij heeft geen enkel recht, Tessa.”

Die woorden zouden me normaal rust hebben gegeven.

Maar vandaag klonken ze als een waarschuwing in plaats van een geruststelling.

“Hij gelooft dat hij recht heeft op alles wat hij aanraakt,” zei ik zacht.

Aan de andere kant van de lijn bleef het even stil.

“Dan gaan we hem dat geloof afleren,” antwoordde Jennifer.

Ik hoorde een auto stoppen.

Molly.

Ze stapte uit voordat de motor volledig tot stilstand kwam. Haar jas zat half dichtgeritst, haar haar nat van de regen. Ze keek niet eerst naar mij, maar meteen naar het huis achter me.

Lees verder op de volgende pagina